Do czego służy ten wzór

Wzór 4.7a to najprostszy przypadek: jednorazowa dopłata (np. dotacja, umorzenie, pokrycie kosztu) wypłacana od razu, bez rozłożenia w czasie i bez dyskontowania. Cała kwota pomocy jest już wartością bieżącą, więc EDB jest po prostu równy kwocie dopłaty.

Pola wejściowe

• Kwota dopłaty (S) — wysokość jednorazowej pomocy.
• Stawka podatkowa (t) — stawka podatku dochodowego beneficjenta, używana wyłącznie do wyliczenia wartości netto (EDN); nie wpływa na EDB.

Jak liczony jest wynik

EDB = S (bez żadnych przeliczeń). EDN = S × (1 − t/100) — czyli kwota pomocy pomniejszona o podatek, jaki beneficjent musiałby zapłacić, gdyby tę samą kwotę otrzymał jako dochód opodatkowany. To jedyny wzór z grupy §4.7, dla którego system liczy EDN inaczej niż stałe 0,00.

Przykład liczbowy

Dane wejściowe:

Kwota dopłaty (S)	1 000 zł
Stawka podatkowa (t)	23%

EDB to po prostu 1 000 zł. EDN to 1 000 zł × (1 − 23/100) = 1 000 × 0,77 = 770 zł.

EDB	1 000,00 zł
EDN	770,00 zł